Logo Paardenartsnl

Paardenarts.nl

Mok bij paarden

Bijna iedere paardenhouder is wel bekend met het fenomeen mok. Korstjes en eczeem-achtige wondjes aan het onderbeen en in de kootholte van het paard zijn de meest voorkomende aanwijzingen. Wanneer de nattere periodes in het najaar weer beginnen, kampen veel paarden en pony’s met deze, vaak hardnekkige, kwaal.

In dit artikel lees je meer over mok bij paarden:

Wat is mok precies?  

Mok is een huidontsteking van de kootholte en kan zich in verschillende vormen uiten. De minst ernstige vorm gaat gepaard met enkel roodheid en geringe pijnlijkheid van de huid (erythemateuze mok). Als de ontsteking ernstiger is, kan er sprake zijn van vochtuittreding en korstvorming (eczemateuze mok). Mocht de ontsteking zich verder ontwikkelen dan raken de diepere huidlagen ook ontstoken. Dit gaat meestal gepaard met een toename van de pijnlijkheid en korstvorming. Bij paarden met aanleg voor mok (met name koudbloeden met veel behang), kan in chronische gevallen ook een verdikking en plooivorming van de huid optreden, deze vorm van mok wordt ook wel verruceuze mok of condylomateuze mok genoemd. Alle vormen van mok kunnen zich ook hoger op het been voordoen, in dergelijke gevallen spreekt men ook wel van ‘rasp’. Mok kenmerkt zich over het algemeen genomen door roodheid, korstvorming, zwelling van het been, pijnlijkheid en/of jeuk.

Terug naar overzicht

Oorzaken van Mok

De oorzaak van de huidontsteking bij mok moet vaak gezocht worden in vocht en vuil en het daardoor ontstaan van een bacteriële infectie. De huid kan teveel vocht te verduren krijgen door bijvoorbeeld een natte weide of stal (urine), maar ook door overdadig wassen. Daarnaast kunnen ook onderstaande oorzaken een rol spelen bij de ontwikkeling van mok:

  • Schurftmijtinfecties
    Schurftmijten verstoren de natuurlijke weerstand van de huid en veroorzaken kleine wondjes die als porte d’entree voor secundaire infecties kunnen functioneren.
  • Overgevoeligheid
    Huidbeschadigingen die voortkomen uit o.a. aangekoekt vuil/modder, het schuren van zand of overmatig wassen. Zelfs bepaalde insecten, planten of voedingsstoffen in de bodem kunnen voor beschadiging zorgen. Het ene paard is gevoeliger voor deze factoren dan het andere. Witte benen/huid (zonder pigment) zijn gevoeliger voor mok dan donkere paardenbenen. En er zijn ook bepaalde paardenrassen die gevoeliger zijn voor mok.
  • Zonnebrand (zomermok)
    Teveel zonlicht in combinatie met ‘irriterende’ stoffen in de voeding kunnen ook in droge en zonnige periodes zorgen voor mok.
    Lees meer over zonnebrand bij paarden
  • Verminderde weerstand
    Het lijkt erop dat een verminderde weerstand er ook voor kan zorgen dat het paard gevoeliger is voor mok.

Terug naar overzicht

Symptomen van mok

De volgende symptomen kunnen duiden op mok:

  • Korstjes of kloven in de kootholten, rode kootholte, schilferige kootholte
  • Vochtig eczeem in de kootholte
  • Verdikking van de huid in de kootholte
  • Jeuk (schuren van benen of aanhouden en geërgerd stampen) en pijn
  • Dik onderbeen, kreupel en/of koorts in combinatie met één of meer van bovenstaande symptomen

Mok 2

Terug naar overzicht

Behandelen van mok

Er zijn veel verschillende opvattingen over een goede behandelmethode van mok. Geen paard is hetzelfde dus ook de behandelmethode kan per paard verschillen.

Oorzaak vaststellen

Bij mok is het allereerst belangrijk de oorzaak vast te stellen. Het is dan ook raadzaam om de dierenarts te raadplegen. Deze kan de meest geschikte behandeling bepalen voor het paard en wanneer nodig een afkrabsel maken of huidbioptie uitvoeren om vast te stellen wat de oorzaak van de problemen is.

Terug naar overzicht

Omgeving en verzorging van je paard

In alle gevallen van mok belangrijk om het paard in een schone en droge omgeving te houden. Voorkom zoveel mogelijk vocht in de kootholten en maak ze goed droog als ze vochtig zijn geworden na bijvoorbeeld weidegang of een wasbeurt. Mocht je paard gevoelig zijn voor mok, beperk dan het aantal wasbeurten tot een absoluut minimum.

Terug naar overzicht

Behandelplan samen met je dierenarts

In een vroeg stadium kan de behandeling volstaan met een ontsmettende shampoo (met bijvoorbeeld betadine) en een zalf die tevens desinfecterend is. Soms is het nodig om een zalf met antibiotica en/of ontstekingsremmers (corticosteroïden) te gebruiken. Wees je ervan bewust dat langdurig gebruik van dergelijke zalven resistente bacteriën en huidafwijkingen kunnen veroorzaken. Er zijn op dit moment geen zalven voor dit doel geregistreerd bij het paard. Indien je dierenarts een zalf voorschrijft, vraag dan altijd naar de bestanddelen en de (doping) wachttijd of vraag om je paard ongeschikt te laten verklaren voor humane consumptie. Gebruik zalf altijd volgens voorschrift van je dierenarts en behandel niet langer of vaker dan voorgeschreven, dit kan nare consequenties hebben. De dierenarts kan je het beste voorlichten over het al dan niet verwijderen van korsten en het nemen van andere ondersteunende maatregelen.

Indien er na een week onvoldoende effect wordt behaald met zalven, dan zal er vaak voor een systematische behandeling worden gekozen waarbij ontstekingsremmers en/of antibiotica worden gebruikt. In ernstige gevallen dienen dergelijke kuren tot wel 8 weken volgehouden te worden.

We mogen dus stellen dat mok over het algemeen een hardnekkige en langdurige kwaal is die voor een terugkerend probleem kan zorgen. Geef de moed niet op. Laat je dierenarts bepalen welke behandelstrategie het beste is voor je paard.

Terug naar overzicht

Auteur: Mark van Manen

Gerelateerde artikelen

Hoefproblemen | Huidschimmels bij paarden | Einschuss | Sarcoïden | Melanomen | Wratten | Jeuk aan de staart, staartschuren | Zomereczeem (staart- en maneneczeem) | Zonnebrand bij paarden 

Mis geen veterinaire informatie meer!

Onze Business partners


Link naar deze pagina: https://www.paardenarts.nl/kennisbank/mok-bij-paarden/